محمد جواد مغنية ( مترجم : مصطفى زمانى )

117

شيعه و زمامداران خودسر ( فارسى )

اين روش جهان كنونى با روش عبد اللّه بن زبير و بنى اميه تفاوتى نكرده است آنان براى توسعه حكومت استبدادى خود مبارزه نموده و مسابقه گذاشته بودند ، ولى در شكنجه دادن بمردان آزاده خصوصا راجع بپيروان على ( ع ) متفق بودند ! عبد الملك مبارزه بين عبد الملك و ابن زبير بنفع عبد الملك تمام شد و ابن زبير كشته گرديد . عبد الملك تصميم گرفت كه سياست جديدى نسبت بفرزندان على ( ع ) اختيار كند . بفرماندار خود حجاج نوشت : كه از خون فرزندان عبد المطلب صرفنظر كن ، زيرا من ديدم هنگاميكه آل ابى سفيان دست به خون آنان رنگين كردند چند صباحى نگذشت كه حكومت آنان واژگون شد » . عبد الملك بفرماندار خونخوار خود دستور ميدهد فقط از خون بنى عبد المطلب صرفنظر كند نه بخاطر دوستى با رسول خدا ( ص ) و نه بخاطر ترس از خدا بلكه از جهت ترس نابودى تاج و تخت خود . عبد الملك اين سخن را هنگامى گفت كه از زندگانى آل ابى سفيان پند گرفته بود و به چشم خود ديده بود ، آنگاه دستور داد كه از كشتار فرزندان عبد المطلب صرفنظر كن ولى مؤمنين و پيروان اهل بيت ( ع ) تا موقعى كه خونشان ضررى بتاج و تخت نزند بايد ريخته شود . عبد الملك فراموش كرده است ، كه در اسلام بين عرب و عجم فضيلتى قائل نشده‌اند و فراموش كرده كه نظامهاى استبدادى ريشه دستگاه را دير يا زود از بيخ مىكند ، و فراموش كرده كه خون آزادمردان قريش و غير قريش درخت آزادى را غذا داده و تربيت نموده و بثمر مىرساند . عبد الملك حجاج را از خون فرزندان عبد المطلب نهى كرد ولى در همانوقت دستور محاصره مكه و خراب نمودن كعبه را داده و او را مسلط بر حجاز و عراق نمود و دستش را براى كشتن و شكنجه دادن با بدترين وضعى باز گذاشت ! حجاج حجاج طبعا مردى خونخوار بود و پيرمرد و بچه را بخاطر علاقه بخونخوارى ميكشت ، و براى اجازه قتل ، تهمت شيعه بودن كافى بود كه گردن متهم را بزند در

--> - شكست احزاب بزرگ دنيا در سرنوشت استعمارزدگان اثرى نميكند ، و بايد با همان ذلت و فقر خود دست بگريبان باشند و در راه هدف جانفشانى كنند تا فرشتهء آزادى را در آغوش بگيرند ! م - ز